مىكنند كه مربوط به دولت است و سخنگوى دولت است . بايد اينها توجه به اين مسائل بكنند . و مع الأسف ، درست ، گردانندگان اينها نمىتوانند چيزها را بفهمند . چطور يك مطلبى كه بر خلاف عواطف دنياست ، بر خلاف اسلام است ، بر خلاف عقل است ، ما تأييد مىتوانيم بكنيم ؟ از يك جايى يك دسته‌اى را بر مىدارند مىروند به يك دستهء ديگر ، يا مين گذارى مىكنند در يك جايى ، مين گذارى كردن در يك جا ، معنايش اين است كه يك عده‌اى كه اصلًا گناهى ندارند ، آنها هم از بين بروند . چطور اسلام اجازهء اين را مىدهد ؟ چطور ايران اجازهء اين را مىدهد ؟ چطور جند اللَّه اجازه اين را مىدهد ؟ چطور دولت ايران ، مجلس ايران اجازه اين را مىدهند ؟ لكن ببينيد كه ما در چه گرفتارى هستيم ، كه هر مطلبى كه واقع مىشود ، گردن ما مىگذارند . ما بايد خيلى توجه بكنيم . يعنى ، شما همهء آقايان پاسدار اسلام هستيد ، مجلس پاسدار اسلام است ، و دولت همين طور و ارتش همين طور و سپاه همين طور . براى سپاهيها جايز نيست كه وارد بشوند به دسته‌بندى ، و آن طرفدار آن يكى ، آن يكى طرفدار آن يكى . به شما چه ربط دارد كه در مجلس چه مىگذرد ؟ در امر انتخابات باز هم به من اطلاع دادند كه بين سپاهيها هم باز صحبت هست . خوب ! انتخابات در محل خودش دارد مىشود ، جريانى دارد ، به سپاه چه كار دارد كه آنها هم اختلاف پيدا كنند ؟ براى سپاه جايز نيست اين . براى ارتش جايز نيست اين . سپاهى را از آن تعهدى كه دارد ، از آن مطلبى كه به عهدهء اوست بازمىدارد و همين طور ارتش را . و ما در گفتارمان ، در كردارمان كه در محضر خداى تبارك و تعالى واقع است ، بايد فكر بكنيم كه اين مطلبى را كه ما امروز مىخواهيم بگوييم ، آيا در يك محيط سربسته است كه هر چه بخواهيم بگوييم ؟ يا در يك محيط سربازى است براى همهء دنيا ؟ وقتى مطلب اين طورى است كه ما يك كلمه‌اى كه بگوييم در همهء دنيا منتشر مىشود ، ما بايد فكر بكنيم كه اين مطلبى كه مىخواهيم بگوييم ، اين صحبتى كه مىخواهيم بكنيم ، آيا به صلاح كشورمان است ؟ به مجرد اينكه خلاف سليقه شماست ، خوب ! سليقهء شما اين نيست ، مطلب را مىگوييد ، با آرامش مىگوييد ، به جورى كه دولت را ، يا مجلس را يك وقت - خداى نخواسته - اسباب لكه‌دار شدن آنها نباشد ،